A 'Mbertu Primu

Di sup’a ’sta muntagnati jiettu ’na gridata:siéntila ’sta chjamataed eja priestu.

Non mi fari ’mu riestufuttutu di lu tuttu,ca non sai quant’è bruttul’aspittari.

Né arrobba né dinaritruovi a la casa mia;pirciò ricurru a ttia,si bbue ’mu sienti.

’Sti chjanti e ’sti lamienti,’sti vuci e ’sti suspiritòccali, si non cridi,cu’ li mani.

Vidi cuom’è la fami,ca pue mi cridi a mmia,e vidi s’è bugiaquantu ti dicu.

Si tu si’ vieru amicudi li sudditi tue,opira giustu e pue...dorma squitatu.

Si bbue ’mu si’ aduratudi tutti li ’Taliani,spartandi lu panie sienti a mmia;

ch’è truoppu tiranniapi’ nnui, povar’aggenti:a cu tuttu a cu nentinon è giustu.

Duna a cu vue l’arrustu,lu miegghju e lu cchiù gruossu,a nnui dunandi n’uossucuomu cani!

Sempi lavuru e panicircàu lu calabrisi,ma tu sciali di risie cugghjunìji.

Apira l’uòcchji e bbidi,jetta ’nu sguardu ’ntuornu,bbidi ca mai fa juornue sempi è scuru.

Menta, carchi lavuru’mu ’nd’abbuscamu pani,ca la morti di famiè truoppu cruda!

’Taliani cu’ la cuda’ndi carculasti a nnui,ma tu si’ duru cchiùidi ’nu macignu!

Mo’ chi cazzu mi ’mpignu’mu pagu la fundaria,si la casa mia para’nu spitali?

’Nu liettu e ’nu rinali,’na seggia e ’nu vrascieri:quandu vena l’ascieripigghja cazzi!

E’ miegghju ’mu ’nd’ammazzi,ch’è miegghju ’mu murimu!Chi cazzu lu vulimu’stu campari?

Quandu pi’ fatigaribussamu ad ogni portae non ’ndi duna scortanudhu cani?

Basta! - «Simu ’Taliani!»,gridamma lu Sissanta,e mmo’ avogghja ’mu cantala cicala!

La fami cu’ la palasi pigghja e cu’ la zzappa;cu pota si la scappaa Novajorca.

A nu’ atri ’ndi toccasuffriri a mussu chjusu,cu’ caci a lu pirtusudi lu culu!

Vidi ca non su’ suluchi cantu ’sta canzuni,ma parecchji miliunidi ’Taliani.

Gridamu pi’ la fami,miseria e povirtà,diciendu: - «Maistà,pani e lavuru!»

Si parru cu ’nu murufuorzi rispundirìa,ma ca parru cu’ ttiapierdu lu tiempu!

Du’ vuoti ’stu lamientua ttia ti lu mandai,non ti dignasti mai’mu mi rispundi!

Pecchì ha’ mu nascundili gridi calabrisi?Non pagamu li spisi’guali a tutti?

Ma tu ti ’ndi strafutti;li deputati cchiùi:duvi ’ncappamma nui,povar’aggenti!

Non spirari cchiù nenti,Calabria sbinturata!Tu si’ dimìenticatapi’ nu tiernu

di Dio, di lu Guviernue di lu Ministeru;pi’ ’na cruci e ’nu zerusi stimata

e sulu si’ chjamataa li suoliti passi:’mu paghi ’mpuosti e tassie nnenti cchiùi.

Jio mo’ parru cu’ bbui,ministri e deputati:chi cazzu priedicati«Pro Calabria?»

E mmai si vida l’arva,sempi simu a lu scuru,non truvamu lavurupi’ ’nu juornu!

Ggià non aviti scuornusempi ’mu pruòmintitie mmai nenti faciti’mu campamu.

E tu, nuostru Suvranu,mancu ’nci dici nenti?Non bbidi ca ’st’aggenti’ndi castìja?

Sempi ’ndi cugghjunìjaa tutti ’sti paisi,ca sgràvanu li spisie fannu strati;

e ’mbeci cchiù gravàtili spisi e strati nenti;e nnui, povar’aggentili cridimu...

E ppue quandu bidìmusmurzata la lanterna,cu ’na recummaternaaddio Calabria!