Abel i Kain

Charles Baudelaire (1821–1867)

Translated from French by Bohdan Wydżga

Plemię Ablowe, jedz obficie,Uśmiecha ci się Bóg łaskawie;

Plemię Kaina, w nędznym bycieAż do skonania męcz się krwawie.

Plemię Ablowe, twa ofiaraMiła boskiemu powonieniu!

Plemię Kaina, wieczna karaW niezmiennem czeka cię cierpieniu.

Plemię Ablowe, twoje włościI trzody dadzą plon ogromny;

Plemię Kaina, twe wnętrznościWyć będą, niby pies bezdomny.

Plemię Ablowe, brzuch grzać siędzieszPatryarchalnie przy ognisku;

Plemię Kaina, szczękać będzieszZ głodu jak szakal zębem w pysku!

Plemię Ablowe, płódź się mnodze —Nawet twe złoto da potomstwo;

Plemię Kaina, strzeż się srodze,By nie uniosło cię łakomstwo.

Plemię Ablowe, mnóż i tucz się,Jak niezliczone pluskw mirjady;

Plemię Kaina, cierp i włócz sięZe swem potomstwem do zagłady.

— Plemię Ablowe, ścierwo twojeBędzie nawozem ziemi tłustym!

Plemię Kaina, twoje znojeWysiłkiem niech nie będą pustym.

Padł przed ościeniem miecz ponuryKu twojej hańbie, Abla plemię!

Plemię Kaina, wejdź na chmuryI Boga z nieba strąć na ziemię!