Pociągająca groza

„Z owych ponurych chmur bezliku,Z nieba, jak los twój starganego —Jaka myśl do serca pustegoSchodzi? — Odpowiedz, bezbożniku!”

— Czarnej nocy żądny jak chleba,Nie będę jak pokutnik klęczał,Ni smętnie jak Owidjusz jęczał,Z łacińskiego wygnany nieba. —

Niebiosa porwane i czarne,Odbicie w was widzę mej dumy!Ciągnące żałobnych chmur tłumy —

To marzeń mych wozy cmentarne;Łuny znaczą demonów wojsko,Śród których mi lubo i swojsko!