اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

اگر بکوی تو باشد مرا مجال وصولرسد بدولت وصل تو کار من باصول

قرار برده ز من آن دو نرگس رعنافراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول

چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زوربهیچ باب ندارم ره خروج و دخول

کجا روم چه کنم چاره از کجا جویمکه گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول

من شکستهٔ بدحال زندگی یابمدر آنزمان که بتیغ غمت شوم مقتول

خرابتر ز دل من غم تو جای نیافتکه ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول

دل از جواهر مهرت چو صیقلی داردبود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول

چه جرم کرده‌ام ای جان و دل بحضرت توکه طاعت من بیدل نمیشود مقبول