اگر نه باده غم دل زیاد ما ببرد

اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببردنهیب حادثه بنیاد ما ز جا ببرد

اگر نه عقل بمستی فروکشد لنگرچگونه کشتی ازین ورطهٔ بلا ببرد

فغان که با همه کس غایبانه باخت فلککه کس نبود که دستی ازین دغا ببرد

گذار بر ظلماتست خضر راهی کومباد کاتش محرومی آب ما ببرد

دل ضعیفم از آن میکشد بطرف چمنکه جان ز مرگ به بیماری صبا ببرد

طبیب عشق منم باده ده که این معجونفراغت آرد و اندیشهٔ خطا ببرد

بسوخت حافظ و کس حال او بیار نگفتمگر نسیم پیامی خدایرا ببرد