ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش
دیوان حافظ
ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوشدلم از عشوهٔ شیرین شکرخای تو خوش
همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیفهمچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش
شیوه و ناز تو شیرین خط و خال تو ملیحچشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش
هم گلستان خیالم ز تو پرنقش و نگارهم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش
در ره عشق که از سیل بلا نیست گذارکردهام خاطر خود را بتمنّای تو خوش
شکر چشم تو چگویم که بدان بیماریمیکند درد مرا از رخ زیبای تو خوش