شهریست پرظریفان و ز هر طرف نگاری

شهریست پرظریفان و از هر طرف نگارییاران صلای عشقست گر میکنید کاری

چشم فلک نبیند زین طرفه‌تر جوانیدر دست کس نیفتد زین خوبتر نگاری

هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مرکّببر دامنش مبادا زین خاکیان غباری

چون من شکستهٔ را از پیش خود چه رانیکم غایت توقّع بوسیست یا کناری

می بیغش است دریاب وقتی خوشست بشتابسال دگر که دارد امّید نوبهاری

در بوستان حریفان مانند لاله و گُلهر یک گرفته جامی بر یاد روی یاری

چون این گره گشایم وین راز چون نمایمدردیّ و سخت دردی کاریّ و صعب کاری