صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

صبا بلطف بگو آن غزال رعنا راکه سر بکوه و بیابان تو دادهٔ ما را

شکرفروش که عمرش دراز باد چراتفقّدی نکند طوطی شکرخا را

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گلکه پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

بخلق و لطف توان کرد صید اهل نظرببند و دام نگیرند مرغ دانا را

ندانم از چه سبب رنگ آشنائی نیستسهی قدان سیه چشم ماه سیما را

چو با حبیب نشینی و باده پیمائیبیاد دار محبّان بادپیما را

جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیبکه وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را