مرا برندی و عشق آن فضول عیب کند
دیوان حافظ
مرا برندی و عشق آن فضول عیب کندکه اعتراض بر اسرار علم غیب کند
کمال سرّ محبت ببین نه نقص گناهکه هر که بی‌هنر افتد نظر بعیب کند
ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بویکه خاک میکدهٔ ما عبیر جیب کند
چنان زند رهِ اسلام غمزهٔ ساقیکه اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند
کلید گنج سعادت قبول اهل دلستمباد آنکه درین نکته شکّ و ریب کند
شبان وادی ایمن گهی رسد بمرادکه چند سال بجان خدمت شعیب کند