O luba moja!

Heinrich Heine (1797–1856)

Translated by Aleksander Kraushar

O luba moja! kiedy po zgonie,Twe ciało spocznie już w grobie,Wtedy — jak widmo o nocnéj porzeZejdę i spocznę przy tobie.

Spojrzę w twe oczy, w twe szkliste oczyZimna, pośmiertna dziewico —I czekać będę — aż w strasznéj chwiliSzatany dłoń mą pochwycą...

Wstaną umarli i kur zapieje,Piekielny ogień zapłonie —Lecz ja nie wstanę i leżeć będęPrzy marmurowém twém łonie.

Wstaną umarli gdy w straszną surmęUderzy anioł w żałobie,Lecz my nie wstaniem — zimni jak skałaLeżeć będziemy przy sobie...