Rybaczko piękna przybij...

Heinrich Heine (1797–1856)

Translated by Stanisław Budziński

Rybaczko piękna przybijDo brzegu twoją łódź;Siądziemy i pogwarzem,Rybaczko piękna pójdź!

Nie lękaj się niczego,Na pierś mą główkę złóż;Wszak codzień się powierzaszBałwanom dzikim mórz.

Me serce jest jak morze:Szaleje, cichnie, drży;Niejedna piękna perłaW głębinach jego śpi.