Z daleka patrzą na mnie twe oczy...
daleka patrzą na mnie twe oczybłękitne, duże,a chociaż takie są jasne, jak słońce,powiek nie mrużę.
Powiek nie mrużę i nieolśnionytym blaskiem stoję,to jak lód zimne, choć jak słońce, jasnesą oczy twoje.
Kazimierz Przerwa-Tetmajer (1865–1940)
daleka patrzą na mnie twe oczybłękitne, duże,a chociaż takie są jasne, jak słońce,powiek nie mrużę.
Powiek nie mrużę i nieolśnionytym blaskiem stoję,to jak lód zimne, choć jak słońce, jasnesą oczy twoje.