Pozdrowienie

Z ponad wiślanych leci falWiosenny, chłodny wiatr,Leci ku mojej ziemi w dal,Ku śnieżnym szczytom Tatr.

Wichrze! nad wzgórza, pola nieśMe pozdrowienie stąd,Rodzinną moją pozdrów wieśI dunajcowy prąd.

Przydrożne wierzby, smreków las,W ogródkach każdy kwiat,I wszystkie łąki pozdrów wrazI ludzi z wszystkich chat.

I do tych śnieżnych skał się zwróć,Ku stawom, halom gnaj,I pozdrów mi po tysiąckroćMój cały górski kraj.