Πέρασμα

Εκείνα που δειλά φαντάσθη μαθητής, είν' ανοιχτά,φανερωμένα εμπρός του. Και γυρνά, και ξενυχτά,και παρασύρεται. Κι ως είναι (για την τέχνη μας) σωστό,το αίμα του, καινούριο και ζεστό,η ηδονή το χαίρεται. Το σώμα του νικάέκνομη ερωτική μέθη· και τα νεανικάμέλη ενδίδουνε σ' αυτήν.Κ' έτσι ένα παιδί απλόγένεται άξιο να το δούμε, κι απ' τον Υψηλότης Ποιήσεως Κόσμο μια στιγμή περνά κι αυτό -το αισθητικό παιδί με το αίμα του καινούριο και ζεστό.