Ο ήλιος του απογεύματος

Την κάμαρην αυτή, πόσο καλά την ξέρω.Τώρα νοικιάζονται κι αυτή κ’ η πλαγινήγια εμπορικά γραφεία. Όλο το σπίτι έγινεγραφεία μεσιτών, κ’ εμπόρων, κ’ Εταιρείες.

Α η κάμαρη αυτή, τι γνώριμη που είναι.

Κοντά στην πόρτα εδώ ήταν ο καναπές,κ’ εμπρός του ένα τουρκικό χαλί·σιμά το ράφι με δυο βάζα κίτρινα.Δεξιά· όχι, αντικρύ, ένα ντολάπι με καθρέπτη.Στη μέση το τραπέζι όπου έγραφε·κ’ η τρεις μεγάλες ψάθινες καρέγλες.Πλάι στο παράθυρο ήταν το κρεββάτιπου αγαπηθήκαμε τόσες φορές.

Θα βρίσκονται ακόμη τα καϋμένα πουθενά.

Πλάι στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι·ο ήλιος του απογεύματος τώφθανε ώς τα μισά.

...Απόγευμα η ώρα τέσσερες, είχαμε χωρισθείγια μια εβδομάδα μόνο ... Αλλοίμονον,η εβδομάς εκείνη έγινε παντοτινή.