Bay bora beg oglı bamsı beyrek boyını beyân eder

Korkut Ata (801)

Kitâb-ı Dedem Korkut Alâ Lisan-ı Tâife-i Oğuzân

sözüm diñle bay bora begallâh ta'âlâ saña bir ogul vermiş tuta versünagır sancak götürende müslümânlar arhası olsunkarşu yatan kara karlı taglardan aşar olsaallâh ta'âlâ senüñ ogluña aşut versünkanlu kanlu sulardan geçer olsa geçüt versünkalabalık kâfire girendeallâh ta'âlâ senüñ ogluña fırsat versünsen ogluñı basam deyü uhşarsınbunuñ adı boz aygırlık bamsı beyrek olsunadını ben dedüm yaşını allâh versün

karşu batan kara taguñı aşmaga gelmişemakındılı görklü suyuñı geçmege gelmişemtañrının buyurugıyıla peygamberüñ kavlıyılaaydan arı günden görkli kız kardaşuñ banı çiçegibamsı beyrege dilemege gelmişim

vây al dudagum eyesivây ölüm başum umûdıvây şâh yigidümtoyınça yüzine bakmadugum hânum yigitkanda getdüñ beni yalıñuz koyup cânum yigitgöz açuban gördügümgöñül ile sevdügümbir yasdukda baş kodugumyolında öldügüm kurbân oldugumvây kazan begüñ ınagıvây kalın oguzuñ imrencesi beyrek

vây göz açup gördügümgöñül verüp sevdügümvây al duvagum eyesivây alnum başum umudı hân beyrek

alañ alçak havâ yerden gelen argışbeg babamuñ kadın anamuñ savgatı argışayagı uzun şehbâz ata binen argışünüm ñla sözüm diñle argışkalın oguz içinde ulaş oglı salur kazanısodar olsam sagmı argışkıyan selcük oglı delü tundarsorar olsam sagmış azgışag sakallu babamı ag bürçeklü anamısorar olsam sagmı arguşgöz açuban gördügüm göñülile sevdügümpay bîcân kızı banı çiçekevdemi argış yohısa gördemi argışdegil mañakara başum

kurbân olsun argış saña

dedi bâzirgânlar eydür

sagmısın esenmisin cânum bamsıkıyan selcük oglı delü tundarısorarısañ sagdur bamsıkara göne oglı budagısorar olsañ sagdur bamsıag çıkarup kara geydilersenüñiçün bamsıyedi kız kardaşuñyedi yol ayırdındaağlar gördüm bamsıgüz alması gibi al yañaklarınyırtar görürdüm bamsıvardı gelmez kardaş deyüzârîlık eder gördüm bamsıgöz açuban gördügüñgöñül verüp sevdügüñpay bîcân kızı banı çiçekkiçi dügünin eylediulu dügünine va'de kodıyalancı oglı yartacugavarur gördüm hân beyrekparasaruñ bayburt hisârındanuça görgilat alaca gerdegüñe

gele görgilgelmez olsañ bay bîcân kızı banı çiçegialdurduñbellü bilgil

açuk açuk meydâna beñzersenün alınçuguñiki şebçiraga beñzersenüñ gözcügezüñebrişüme beñdersenüñ yelicügüñiki koşa kartaşa beñzersenüñ kulacuguñeri murâdına yetürürsenüñ arhacuguñat demezem sañakartaş derem kartaşumdan yegbaşuma iş geldiyoldaş derem yoldaşumdan yeg

mere şası dînlü kâfirmenüm agzuma sögüpdurursın döyemedümkara toñuz etinden yahnı yedürdüñ döyemedümtañrı maña yol verdi geder oldum mere kâfirotuz tokuz yigidüm emâneti mere kâfirbirin egsük yerine on öldüreyimonın egsük bulsam yerine yüzin öldüreyim mere kâfirotuz tokuz yigidüm emâneti mere kâfir

mere kız ne aglarsınbozlarsın aga deyüyandı bagrum göyindi içümmeger senüñ agañ yok olupduryüregüñe kaynar yaglar kuyılupdurkara bagruñ sarsılupduraga deyü ne aglarsın ne bozlarsınyandı bagrum göyindi içümkarşu yatan kara tagısorar olsam yaylak kimüñsovuk sularınısorar

olsam içit kimüñtavla tavla şehbâz atlarısorar olsam binit kimüñkatar katar develerinisorar olsam yüklet kimüñagayılda agca koyunsorar olsam şölen kimüñkaralu göklü otagısorar olsam gölge kimüñagız dilden kız kişihâber mañakara başum kurbân olsambugnü saña

dedi kız eydür

çalla ozan eytme ozankarluca men kızuñ nesine gerek ozankarşu tagı yatansorar olsañ agam beyregüñ yaylasıyıdıagam beyrek gedeli yaylarum yoksovuk sovuk sularısorar olsañ agam beyregüñ içidiyidiagam beyrek gedeli içerüm yoktavla tavla şehbâz atlarumısorar olsañ agam beyregüñ binidiyidiagam beyrek gedeli binerüm yokkatâr katâr develerisorar olsañ agam beyregüñ yüklediyidiagam beyregüñ gedeli yükledüm yok

agayılda agca koyunısorar olsañ agam beyregüñ şöliydiagam beyrek gedeli şölenüm yokkaralu göklü otagısorar olsañ agam beyregüñdüragam beyrek gedeli göçerüm yok

yene kız eydür

mere ozan karşu yatan kara tagdan aşupgeldügüñde geçdügüñdebeyrek adlu bir yigide bulışmaduñmıtaşkun taşkun suları aşupgeldügüñde geçtügüñdebeyrek adlu bir yigide bulışduñmıagır adlu şehirlerdengeldügüñdebeyrek adlu bir yigide bulışmaduñmımere ozan gördünise degil mañakara başum kurbân olsun ozan saña

dedi kız gene eydür

karşu yatan kara tagum yıkılupdurozan senüñ haberüñ yokgölgelice kaba agacum kesilüpdürozan senüñ haberüñ yokdünyelikde bir kardaşum alınupdurozan senüñ haberüñ yokçamla ozan eytme ozankaraluca

men kızuñ nesine gerek ozanileyüñde dügün var dügüne varup ötgil

alan sabâh yerinden turan kızlarag otagı koyuban kara otaga giren kızlarag çıkarup kara geyen kızlarbugurki ögünüñüzde yogurtdan ne varkara sakç altında gömeçden ne varkendürükde etmekden ne varüç gündür yoldan geldümtoyuruñ meniüç güne varmasunallâh sevindürsin sizi

kara kıyma gözlerüñ çöngelmeseyidiagam beyrek deyeyidüm ozan sañayüzüñi kara saç örtmeseyidiagam beyrek deyeyidüm ozan sañakunt kunt bileklerün sovulmasayıdıagam beyrek deyeydüm ozan sañaapul apul yözişüñdenaslan gibi turışıñdankañrıluban bakışuñdanagam beyrega beñzedürem ozan senisevindürüñ yerindürme ozan meni

dedi kız bir dahı soylamış eydür

bir zamân eytme ozanagam beyrek gedeli ben ozan geldügi yokegnümüzden kaftanumuz aldugı yok

başumuzdan keçelgenümüz aldugı yokboynuzı burma koçlarımuz aldugı yok

tul tulada girdigüm tula dârîduhar libi kodugum yagı yurdıelümde kıl kişlümaygır mâlı aygır verüp aldugumtozlu katı yayumboga verüp aldugumbogma kirişümbuñlu yerde kodum geldümotuz tokuz yoldaşum iki argışum

alar sabâh sapa yerde dikilende ag ban evliatlasıla yapılanda gök sayvânlutavla

tavla çekilende şehbâz atluçagıruban dâd verende yol çavuşluyaykandugında yag dögilende bol ni'metlükalmış yigit arhasıbeze miskîn umudıbayındır hânuñ güyegüsitülü kuşuñ yavrısıtürkistânuñ diregiamıt suyınuñ aslanıkaraçaguñ kaplanıkoñur atuñ eyesihân uruzuñ babasıhânum kazanünüm añla sözüm diñlealan sabâh turmışsınag ormana girmişsinag kavaguñ budagındanyırgayuban geçmişsincân bacugın egmişsinokcugazın kurmışsınadın gerdek komışsınsagda oturan sag beglersol kolda oturan sol beglereşikdeki ınaklardibinde oturan hâs beglerkutlu olsun devletüñüz

and içmişem kısır kısraga bindügim yokkaravata vardugum yokevüñüz ardında sarvanlar saña bakar anlarbüldür büldür gözlerinüñ yaşı akarsen anlaruñ yanına vargılmurâduñı anlar verür bellü bilgilsenüñile menüm işüm yokere varan kız kalkakol saluban oynayamen kopuz çalam

and içeyim bu kez bogaz kısraga bindügüm yokkaravata vardugım

yokevüñüz adı derecük degülmiydiitüñüz adı barak degülmiydisenüñ aduñ kırk oynaşlı bogazca fâtima degülmiydidahı 'aybuñ açaram bellü bilgil

men bu yerden gedelidelü olmışsındelim agca karlar yagmış dize yetmişhân kızınuñ evinde

kul halâyık dükenmişlaşraba almış suya varmışbileginden on parmagını sovuk almışkızıl altun getürüñ hân kızına tırnak yunuñ'aybluca hân kızı ere varmak 'ayb oldı

beyrek gedeli bam bam depe başına çıkduñmı kızkarmalatıp dört yanuña bakduñmı kızkargu gibi kara saçuñ yolduñmı kızkara gözden acı yaş dökdüñmi kızgüz alması gibi al yanaguñ yırtduñmı kızsen ere varursın altun yüzük menümdür ver maña kız

beyrek gedeli bam bam depe başına çıkdugum çokkargu gibi kara saçum buldugum çok

güz alması gibi al yanagum yırtdugım çokgelenile gedenden sordugum çokvardı gelmez beg yigidüm hân yigidüm beyrek deyüagladugum çoksevişdügüm bamsı beyrek sen degülsinaltun yüzle senüñ degüldüraltın yüzükde çok nişân varduraltun yüzügi isteriseñ nişânın söyle

dedi beyrek eydür

alan sabâh hân kızı yerümden turmadunmıboz aygıruñ beline binmedümmisenüñ evüñ üzerine sıgın geyik yıkmadummısen meni yanuña kıgırmaduñmısenüñile meydânda at çapmadukmısenüñ atuñı menüm atum geçmedimioh atanda men señün ohuñı yarmadummıgüreşde men seni basmadummıüç öpüp bir dişleyüpaltun yüzügi bagmaguña geçürmedümmisevişdügüñ bamsı beyrek men degülmiyem

argap argap kara taguñ yıhılmışıdıyüceldi âhırkanlu kanlu sularuñ sogulmışıdıçagladı âhırkaba agacuñ kurımışıdıyaşardı âhırşehbâz atuñ karımışıdıkulun verdi âhırkızıl develerüñ karımışıdıköşek verdi âhırag koyunuñ karımışıdıkuzı verdi âhıron altı yıllık hasretüñ oguluñ beyrek geldi âhırkayın ata kayın ana muştulık maña ne verürsiz

dedi beyregüñ atası anası eydür

dilüñ içün öleyin gelincügümyoluña kurbân olayın gelincügümyalanısa bu sözlerüñgerçek ola gelincügümsag esen çıkup gelsekarşu yatan kara taglarsaña

yaylag olsunsovuk sovuk sularısaña içit olsunkulum halâyıgumsana kırnak olsunşehbâz atlarumsaña binit olsunkatâr katâr develerümsaña yüklet olsunagayılda agca koyunumsaña şölen olsunaltun akçamsaña harclık olsundünlügi altun ban evümsaña gölge olsunkara başum kurbân olsun saña gelincügüm

ogul dünlügi altun ban evümüñ kabzası ogulkaza beñzer kızumuñ gelinümüñ çiçegi ogulgörür gözüm aydını ogultutar belüm kuvveti ogulkalın oguz imrencesi cânum ogul

kara taglaruñ yıkılmasungölgelice kaba agacuñ kesilmesünag sakallu babañ yeri uçmak olsunag bürçeklü añan yeri behişt olsunogulıla karındaşdan ayırmasunâhır vaktda arı îmândan ayırmasunamîn amîn deyenler dîdâr görsünyıgışdursun dürişdürsingünâhuñuzı adı görkli muhammed mustafa yüze suyına bagışlasunhânum hey