İç oguza taş oguz asî olup beyrek öldügi boyını beyân eder

Korkut Ata (801)

Kitâb-ı Dedem Korkut Alâ Lisan-ı Tâife-i Oğuzân

mere kavatkalkubanı kazan hân yerinden turı geldiala taga çadırın otagın dikdiüç yüz atmış altı alp erenler yanına yıgnak oldıyemek içmek arasında begler seni añdıüstümüzeyagı nesne gelmedi

men senüñ dostlıguñ duşmanlıguñ sınayu geldümkazana düşmen imişsin bildüm

men kazanuñ nimetini çok yemişembilmezisem gözüme tursunkara koçda kazılık atına çok bilmişembilmezisem maña tabût olsunyahşı kaftanların çok geymişembilmezisem kefenüm olsunala bârgâh otagına çok girmişembilmezisem maña zindân olsunmen kazandan dönmezem bellü bilgil

aruz maña bu işi edecegüñ bilseyidümkara koçda kazılık atuma bineridümegini berk demür tonum geyeridümalın başa kunt ışıgum ururıdumkargu talı altmış tutam şüñümi elüme alurıdumala gözlü begleri yanuma salarıdum

yigitlerüm yerüñüzden örü turuñag boz atumuñ kuyrugını kesüñarku beli ala tagdan dünin aşuñakındılı görkli suyı dilüp geçüñkazanuñ dîvânına çapup varuñag çıkarup kara geyüñsen sag ol beyrek öldi deñ

yigitlerüm aruz oglı basat gelmedinelüm günüm çapılmadınkaytabanda develerüm bozlatmadınkara koçda kazılık atum kişnetmedinagca koyunlarum meñrişmedinagca yüzlü kızum gelinüm iñşeşmedinagca yüzli görklümi aruz oglı basat gelüp almadınelüm günüm çapmadınkazan maña yetişsünmenüm kanum aruza komasınagca yüzlü görklümi oglına alı versünâhıret hakkını helâl etsünbeyrek pâdişâhlar pâdişâhı hakka vasıl oldı bellü bilsün

kanı dedügüm beg erenlerdünyâ menüm deyenlerecel aldı yer gizledifâni dünyâ kime kaldıgelimli gedimli dünyâsoñ ucı ölümli dünyâel âkibet uzun yaşuñ ucı ölüm âhırı ayrulık

ölüm vaktı geldüginde arı îmândan ayırmasunag sakallu babañ yeri uçmag olsunag bürçeklü