Salur kazan tutsak olup oglı uruz çıkardugı boyı beyân eder

biñ biñ erden yagı gördümiseoyunum dedümyigirmi biñ er yagı gördümiseyelemedümotuz biñ er yagı gördümiseota saydumkırk biñ er yagı gördümisekıya bakdumelli biñ er gördümiseel vermedümaltmış biñ er gördümiseatışmadumtoksan biñ yagı gördümisetonatmadumyüz biñ er gördümiseyüz dönmedümyüzi dönmez kılıcum ele aldummuhammedüñ dîni 'ışkına kılıç urdumag meydânda yumrı başı topça kesdümanda dahı erem begem deyü öginmedümögünen erenleri hoş görmedümelüñe girmiş iker kere kâfir öldür menikara kılıcuñ sal boynuma kes başum kılıcuñdan saparum yokgendü aslum gendü köküm sımagum yok

yüksek yüksek kara tagdan taş yuvalansakaba ökçem uylugum karşu tutan kazan eridüm

fir'avn şişler yükleyüp yerden çıksakaba ökçemile perçîn kılan kazan eridümkaba kaba begler oglı gavga kılsakamçı salup tiñdüren kazan eridümyüce tagları tuman tursakara pusarık deli kopsakara koçumuñ kulagı görinmez olsakayrı eren kulaguzsız yol yañılsakulaguzsız yol başaran kazan eridümyedi başlı ejderhâya yetüp vardumheybetinden sol gözüm yaşardıhey gözüm nâmerd gözüm muhannat gözümbir yılandan ne var ki korhduñ dedümanda dahı erem begem deyü öginmedümögünen erleri hoş görmedümelüñe girmişiken mere kâfir öldür meni yitür menisal kılıcuñ kes başum kılıcuñdan saparum yokgendü aslum gendü köküm sımagum yokoguz erenleri tururiken seni ögmegüm yok

arkıç ırda yaykanur

ummân deñizindesarp yerlerde yapılmış kâfir şehrisaga sola çırpındı urur yüzgeçlerisu dibinde döner bahrîleritañrı menem deyü çagrışur 'âşîlerionıñ koyup tersin okur kızı gelinialtun aşuk oynar sancıdanuñ beglerialtı katla oguz vardı alımadı ol kal'eyialtı baş erile men kazan vardumaltı güne komadum anı aldumkelîsâsın yıkup yerine mescid yapdum bañ bañlatdumkızını gelinini ag gögsümde oynatdumbeglerin kul etdümanda daı erem begem deyü öginmedümögünen erenleri hoş görmedümelüñe girmişiken mere kâfir ölür meni yitür menikılıcuñdan saparum yokgendü aslum gendü köküm sıgum yok

arkıç kızda dönderdügüm mere kâfir senüñ babañşakkına imrendügim senüñ kızuñ gelinüñagcakala sürmelüde

at oynatdumatıla kârûn eline çapkun tdümak hisâr kal'esinüñ burcın yıkdumag akça getürdiler pûldur dedümkızıl altun getürdiler bakırdır dedümala gözlü kızın gelinin getürdiler aldanmadumkelîsâsını yıkdum mescid yapdumaltunı gümişi yagmalatdumanda dahı erem begem deyü öginmedümögünenleri hoş görmedümelüñe girmişiken mere kâfir öldür meni yitür menigendü aslum köküm sımagum yokseni ögmegüm yok

ak kayanuñ kaplanınuñ erkeginde bir köküm varortaç kırda sizüñ geyiklerüñüz tozgurmayaak sazuñ aslanında bir köküm var kazalaca yurduñı turgurmayaazu ay kurd etügi erkeginde bir köküm varagca yañal tümen koyunuñ gezdürmeyeag sunkur kuşı erkeginde bir köküm varala ördek kara kazuñ uçurmayakalın oguz

elinde bir oglum var uruz adlubir kartaşum var kara göne adluyeñiden toganuñı dirgürmeyelerelüñe girmişiken mere kâfir öldür meni yitür menikılıcuñdan saparum yohgendü aslum sımagum yoh

it gibi kev kev eden çerkez hırslıküçücek toñuz şölenlibir torba saman döşekliyarım kerpiç yasduklıyonma agaç tañrılıköpegüm kâfiroguzı görüriken seni ögmegüm yokandan öldürüriseñ mere kâfir öldür meniöldürmeziseñ kâdir korısa öldüreyim kâfir seni

mere ata men hân oglı degülmişemhân kazan oglı imişemmere kavat kızı munı maña neçün demezidüñana hakkı tañrı hakkı degülmişsekara pûlâd üz kılıcum tartayıdumgâfillüce görklü başuñ keseyidümalca kanuñ

yeryüzine dökeyidüm

kalkubanı yerinden turan yigitne yigitsinegini bek demür tonın geyen yigitne yigitsinaduñ nedür yigit degil maña

mere kâfir sen meni bilmezmisinbarañsaruñ bayburd hisârından parlayup uçanadahlusın ayruklar aluriken tutup alanbay bora hân oglı bamsı beyrek maña derlergel berü mere kâfir dögişelüm

mere yigit öñince bu çerinüñbir ak sancaklu alaçıkdı çadırın elden öñdin dikdiag boz ata

binen ol yigitne yigitdür kimüñ nesidüryigit başuñiçün degil maña

alar tañla yerinden turan yigitne yigitsinsedevî atın oynadı

gelen yigitne yigitsiner erden adun yaşurmak ayb oluraduñ nedür yigit degil maña

mere kâfir menüm adum bilmezmisinhorlayan elden çıkan elli yedi kal'enüñ kilidini alaneylik koca ogmı dönebilmez dölek evren maña derler

kalkubanı yerinden turı gelenkazılık atın butun binenne yigitsin aduñ nedir degil maña

kalkubanı yerinden

turı geleniki kardaş bebegin öldürüp zelîl gezendozan oglı alp rüstem maña derler

kara tagum yüksegi ogulkarañulu gözlürüm aydını ogulalpum uruz aslanum uruzag sakallu

babaña kıyma ogul

kanı ögdügümüz yeg erenlerdünyâ menüm deyenlerecel aldı yer gizledifânî dünyâ kime kaldıgelimlü gedimlü dünyâölüm vaktı geldüginde arı imândan ayırmasunkâdir seni nâmerde muhtac etmesünbeş kelime du'a kılduk kabul olsunamîn amîn oeyenler dîdâr görsüngünâhuñuzı adı görklü muhammed mustafa hürmetine bagışlasun hânum hey