Όλα τα πράγματα μου έμειναν

⁂Ὅλα τὰ πράγματά μου ἔμειναν ὅπωςνἄχω πεθάνει πρὶν ἀπὸ καιρούς.Σκόνη στὴ σκόνη ἐγέμισεν ὁ τόπος,καὶ γράφω μὲ τὸ δάχτυλο σταυρούς.

Ὅλα τὰ πράγματά μου ἀναθυμοῦνταιμιὰν ὥρα ποὺ περάσαμε μαζί,σ' ἐκείνη τὰ βιβλία μου λησμονοῦνται,σ' ἐκείνη τὸ ρολόι ἀκόμα ζῆ.

Ἤταν εὐτυχισμένη τότε ἡ ὥρα,ἤταν ἕνα δείλι ζωγραφιστό.Ἔχω πεθάνει τόσα χρόνια τώρα,κ' ἔμεινε τὸ παράθυρο κλειστό.

Κανένας, οὔτε ὁ ἥλιος, πιὰ δὲ μπαίνει.Τὸ ἐρημικό μου σπίτι ἀντιβοεῖστὴν ὥρα κείνη ἀκόμα, ποὺ σημαίνει,αὐτὴ μονάχα, βράδυ καὶ πρωί.

Δὲν ξέρω δῶ ποιὸς εἶναι τώρα ὁ τόποςδὲν ξέρω ποιὸς χαράζει τοὺς σταυρούς,κι ὅλα τὰ πράγματά μου ἔμειναν ὅπωςνἄχω πεθάνει πρὶν ἀπὸ καιρούς.