Предисловие — ДО

Sur la kampˌo, for de l’mondˌо,Antaŭ noktˌo de somerˌoАmіkˌіnˌо en la rondˌoKantˌas kantˌoˌn рri l’esperˌо.Kaj pri vivˌo detruˌitˌaŜi rakontˌas kompatˌantˌe, —Miˌa vundˌo reˌfrapˌitˌaMiˌn dolorˌas reˌsangˌantˌe.

„Ĉu vi dormˌas? Ho, sinjorˌo,Kial tia senˌmovˌecˌo?Ha, kredˌeblˌe reˌmemorˌoEl la karˌa infanˌecˌo?“

Kioˌn dirˌi? Ne plorˌantˌaPovˌis estˌi parolˌadˌoKun fraŭlˌinˌo ripozˌantˌaPost somerˌa promenˌadˌo!

Miˌa pensˌo kaj turmentˌo,Kaj dolorˌoˌj kaj esperˌoˌj!Kiom de mi en silentˌoAl vi irˌis jam oferˌoˌj!Kioˌn havˌis mi plej karˌaˌn—La junˌecˌoˌn—mi plorˌantˌaMetˌis mem sur la altarˌoˌnDe la devˌo ordonˌantˌa!

Fajrˌoˌn sentˌas mi internˌe,Vivˌi ankaŭ mi dezirˌas,—Io pelˌas miˌn eternˌe,Se mi al gajˌulˌoˌj irˌas…Se ne plaĉˌas al la sortˌoMiˌa penˌo kaj laborˌo—Venˌu tuj al mi la mortˌo,En esperˌo—sen dolorˌo!

En sonĝˌo princˌinˌo,n mi vidˌisKun vangˌoˌj malˌsekˌaˌj de plorˌo,—Sub arbˌo, sub verdˌa ni sidˌisTenˌantˌe siˌn korˌo ĉe коrˌo.

„De l’patrˌo de l’viˌа la kronˌoPor mi ĝi ne estˌas havˌindˌa!For, for liˌa sceptrˌo kaj tronˌo—Viˌn mem mi dezirˌas, amˌindˌa!“

— „Ne eblˌe!“ ŝi al mi reˌdirˌas:„En tombˌo mi estˌas tenˌatˌa,Mi nur en la noktˌo elˌirˌasAl vi, miˌa solˌe amˌatˌa!“

Но, miˌa kor’, ne batˌu malˌtrankvilˌe,El miˌa brustˌo nun ne saltˌu for!Jam tenˌi miˌn ne povˌas mi facilˌeНо, miˌa коr’!

Но, miˌa kor’! Post longˌa laborˌadˌoĈu mi ne vinkˌos en decidˌa hor’!Sufiĉˌe! trankvilˌiĝˌu de l’batˌadˌo,Но, miˌa kor’!