De ira Dei

Ingentem formicae farris acervumCum populant, hyemis memores, tectoque reponunt; ut apes, quaePatriam solae, et certos novere penates.Venturaeque hyemis memores, aestate laboremExperiuntur, et in medium quaesita reponunt.

Dissolvitur autem religio, si credamus Epicuro illa dicenti:Omnis enim per se divum natura necesse est,Immortali aevo summa cum pace fruatur,Semota a nostris rebus, seiunctaque longe.Nam privata dolore omni, privata periclis,Ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri,Nec bene pro meritis capitur, nec tangitur ira.

Nam si de nihilo fierent, ex omnibu rebusOmne genus nasci posset nil semine egeret.Item postea,Nil igitur fieri de nilo posse fatendum estSemine quando opus est rebus, quo quaeque creataeAeris in teneras possint proferrier auras.

Ἄφθαρτος κτίστης αἰώνιος αἰθέρα ναίων,Τοῖς ἀγαθοῖς ἀγαθὸν προφέρων, πολὺ μείζονα μισθὸν;Τοῖς δὲ κακοῖς ἀδίκοις τὲ χόλον καὶ θυμὸν ἐγείρων.Rursù alio loco enumerans, quibus maxime facinoribus incitetur Deus, haec intulit:Φεῦγε δὲ λατρείας ἀνόμους, Θεῷ ζῶντι λάτρευε.Μοιχείας τε φύλασσε, καὶ ἄρσενος ἄκριτον εὐνὴν,Ἰδίαν γενεὰν παίδων τρέφε, μήδε φόνευε·Καὶ γὰρ ὁ ἀθάνατος κεχολώσεται, ὅσκεν ἁμὰρτῃ.Indignatur ergo adversus peccatores.

Ἐρχομένης ὀργῆς μεγάλης ἐπὶ κόσμον ἀπειθῆ,Ἔσχατον εἰς αἰῶνα θεοῦ μηνύματα φαίνω,Πᾶσι προφητεύσασα κατὰ πόλιν ἀνθρώποισι. (0143C)Alia quoque per indignationem Dei adversus iniustos cataclysmum priore saeculo factum esse dixit, ut malitia generis humani extingueretur.Ἐξ οὗ μηνίσαντος ἐπουρανίοιο θεοῖοΑὐταῖσι πολίεσσι καὶ ἀνθρώποισιν ἅπασιν.Γῆν ἐκάλυψε θάλασσα κατακλυσμοῖο ῥαγέντος.Simili modo deflagrationem postea futuram vaticinata est, qua rursus impietas hominum deleatur.Καί ποτε τὴν ὀργὴν θεὸν οὐκ ἔτι πραΰνοντα,Ἀλλ' ἐξεμβρίθοντα, καὶ ἐξολύοντά τε γέννανἈνθρώπων, ἅπασαν ὑπ' ἑμπρησμοῦ πέρθοντα.Unde apud Nasonem de Iove ita dicitur:Esse quoque in fatis reminiscitur, affore tempus,Quo mare, quo tellus, correptaque regia coeliArdeat, et mundi moles operosa laboret.Quod tunc fiat necesse est, cum honor, et cultus Dei summi apud homines interierit. (0144B)

Eadem tamen, placari eum poenitentia factorum et sui emendatione contestans, haec addidit:Ἀλλ' ἐλέει μετάθεσθε βροτοὶ νῦν, μὴ δὲ πρὸς ὀργήνΠαντοίην ἀγάγητε θεὸν μέγαν.Item paulo post:Οὐκ ὁλέσει, παύσει δὲ πάλιν χόλον, εὔτ' ἁν ἄπαντεςΕὐσεβέειν ἐρίτιμον ἑνὶ φρεσὶν ἀσκήσητε.Deinde alia Sibylla coelestium terrenorumque genitorem diligi oportere denuntiat, ne ad perdendos homines indignatio eius insurgat:Μήποτε θυμωθεὶς θεὸς ἄφθιτος ἐξαπολέσσῃΠᾶν γένος ἀνθρώπων, βιότον καὶ φῦλον ἀναιδὲς,Δεῖ στέργειν γενετῆρα Θεὸν σοφὸν αἰὲν ἐόντα. (0144C)