O, gdyby wiedziéć
Translated from English by Zofia Trzeszczkowska
O, gdyby wiedziéć, że po skonie,W świecie wzniesionym nad nasz kres,Miłość namiętnie w sercach płonieI w oczach nieznających łez! —Ileż upojeń świat ów błogi,Ileby czaru miał dla dusz!Świat, gdzieby ziemskie łzy i trwogiPochłaniał blask wieczności zórz!Tak musi być: — nie samolubnąJest trwoga, co u śmierci bramKaże się życia przez toń zgubnąOstatnich ogniw chwytać nam.Wierzmy! Tam będziem się weselić,Ze źródeł wiecznych społem pić,I serce z sercem radość dzielić,I duchem w duchu wieki żyć!