Przedśmiertny zapis (Uhland, przeł. Gaszyński, 1882)

Średniowieczny trubadur i rycerz zarazem,Na błoniach Palestyny długo walcząc z chwałą,Gdy padł, na wskroś przeszyty muzułmańską strzałą,Przed skonaniem, do giermka rzekł takim wyrazem:

„Skoro biedne me serce martwym będzie głazem,Włóż je, o wierny giermku, w oną urnę białąKtórąm przywiół z ojczyzny — i odnieś je całoTej, z której ono żyło i zmarło obrazem.“

Tak dziś ja, o! najmilsza! przebolały smutkiem,Gdy po długim rozdziale a spotkaniu krótkiemSrogi los mnie przymusza rzucać cię powtórnie:

Gdy zda mi się, że śmierci otacza mnie chmura,Szlę ci to wierne serce twego trubadura,Zasklepione w sonetu kryształowej urnie!