Co Ojczyzna?

Maria Konopnicka (1842–1910)

Ojczyzna moja — to ta ziemia droga,Gdziem ujrzał słońce, i gdziem poznał Boga,Gdzie ojciec, bracia, i gdzie matka miła,W polskiej mnie mowie pacierza uczyła.

Ojczyzna moja — to wioski i miasta,Wśród pól lechickich sadzone od Piasta;To rzeki, lasy, i niwy, i łąki,Gdzie pieśń nadziei śpiewają skowronki.

Ojczyzna moja — to praojców sława,Szczerbiec Chrobrego, Cecorska buława,To duch rycerski, szlachetny a męski,To nasze wielkie zwycięstwa i klęski.

Ojczyzna moja — to te ciche pola,Które od wieku zdeptała niewola,To te kurhany, te smętne mogiły —Co jej swobody obrońców przykryły.

Ojczyzna moja — to ten duch narodu,Co żyje cudem wśród głodu i chłodu,To ta nadzieja, co się w sercach kwieci,Pracą u ojców, a piosnką u dzieci.