Głosy ciszy

Maria Konopnicka (1842–1910)

O vos omnes, qui

transitis per viam...Ier. I, 12.

Str.

I.

Jako huk oceanowy

163

II.

Powiem ci

164

III.

Kto na wieczne

165

IV.

Nie pożądaj wyniosłości

166

V.

Radości, gdzie są

167

VI.

A kiedy idziesz

169

VII.

Na nieśmiertelnem

171

VIII.

Mistrz prawdy

172

IX.

Ślepa wiara

173

X.

Nie pożądaj dla siebie

174

XI.

Słabością nienawiści

175

XII.

Żyj — nie w chwili

176

XIII.

Nie daj, by słońce

177

XIV.

Co myślisz?

178

XV.

Tego się strzeż

179

XVI.

Nic tu skończonem nie jest

180

XVII.

Duchu, nie przeklinaj

182

XVIII.

Ty, coś walczył

183

XIX.

Duszę miej ukojoną

185

XX.

Harfę ty nosisz

186

XXI.

W kształt się niewinny

188

XXII.

Gdy płacząc

189

XXIII.

Tej chwili szukaj

190

XXIV.

Śmierci się lękasz

191

XXV.

Widzącą wiarę zdobądź

192

XXVI.

Gdyś raz zapłakał

193

XXVII.

Jak kwiat

194

XXVIII.

To, coś prześniła

195

XXIX.

Idź, żołnierzu

196

XXX.

Jest wielkie łono

197

XXXI.

Ten, co się o prawdę kusi

198

XXXII.

Ileś łez wylał

199

XXXIII.

Myśl wielka to obelisk

200

XXXIV.

Iskrę słońca masz

201

XXXV.

Gdy w walce

202

XXXVI.

Życie nie jest

203

XXXVII.

Jeżeli nie masz szczytów

204

XXXVIII.

Gdy cudze węgły

205

XXXIX.

A kiedy wyjdziesz

206

XL.

Przez czasy, przez stulecia

208

XLI.

Błogosławione te orły

209

XLII.

Życiem jest przyroda

210

XLIII.

Gdy runą trzy ściany

211

XLIV.

Przyjdzie, o, przyjdzie

212

XLV.

Gdy wszystkie nici

213

XLVI.

Słodka to mądrość

214