Nowy Rok (Konopnicka, 1915)

Maria Konopnicka (1842–1910)

Witaj zdrowy, roku nowy,Nowej pracy dniu!Choć nie zdejmiesz troski z głowy,Nie przysporzysz snu;Choć się człowiek nie dopytaW nowe gody te,Czy mu na chleb starczy żyta,Czy go minie złe...Choć nie będzie lżej bić młotem,Ani ciągnąć pił,Chociaż musi krwawym potemSpotnieć, aby żył:Przecież sercu jego miłoWitać nowy rokI w świat boży z nową siłąPodnieść jasny wzrok.Bo jest w piersiach u człowiekaTaka dziwna moc,Że z nadzieją słońca czeka,Choć na ziemi noc...Bo w nim żyje siła taka,Taki pęd w nim tkwi,Że się zrywa lotem ptakaDo jutrzejszych dni.Hej! niech życzy, kto życzliwy,Uściśnijmy dłoń...

Jedność bratnia skarb prawdziwy;Tego skarbu broń!Jak się człowiek po gromadzieSpojrzy w ciężki czas,To na sercu rękę kładzie:Jeszczeć kupa nas!