Piast (Konopnicka, 1922)

Od granicy do granicyChodzi stary Piast z Kruszwicy,Chodzi polem jednem, drugiem,Oboruje ziemię pługiem.

Gdzie zaorze rolę czarną,Tam się ludzie po chleb garną;Gdzie zabrzęknie jasną kosą,Tam się pieśnie polem niosą.

Jak zamarźnie w Wiśle woda,To u Piasta siwa broda,Jak się wiosna puści gajem,To zakwita broda majem.

A ty Piaście, setny dziadu,Powiedz-że mi dla przykładu:Czy od chleba, czy od wodyZawsześ rześki, zawsześ młody?

— Ni od chleba, ni od wody,Zawszem rześki, zawszem młody,Lecz od pracy nad tym łanem,Nad tem polem ukochanem!