Dusza

Maria Konopnicka (1842–1910)

Poezye. Serya trzecia

Cząstka wszechświata, pył i bytu nice —— Jestem i nie jestem.Iskra strząśniona w chaos przez gwiaździce —— Jestem i nie jestem.Fala pomiędzy brzegami wieczności,Co się pod słońce pieni w błyskawice —— Jestem i nie jestem.Od perły wzięłam żądzę samotności,Od ptaszych gardłek nut śpiewnych krynice —— Jestem i nie jestem.Od słońca żar mam, senność od miesiąca,Wichrowem skrzydłem sięgam w gwiazd granice,— Jestem i nie jestem.Od gromu mam swój pęd, ulatam drżąca,Błyskam i znikam — nim zewrzesz źrenice —— Jestem i nie jestem.

Z motylich skrzydeł pył biorę i z róży,Blask mi swój złoty — złote dają mszyce —— Jestem i nie jestem.W Dyogenesa latarni ja błyskam.Życiem proroków strąconych wśród lwice —— Jestem i nie jestem.Ja — moc Tytanów, ja — uśmiechy Peri,Ja — gniew szatana, ja — skruchy łzawice.— Jestem i nie jestem.Nad przepaściami błądzę — ognik lichy,Śmiejąc się, płacząc i klnąc swą prawicę —— Jestem i nie jestem.Świat mnie w proch nieraz porzuca i w kały,Przecież w błocie widne Chrysta lice —— Jestem i nie jestem.