A kto ciebie, ty wierzbino
Poezye w nowym układzie. Tom III, Pieśni i piosenki — Na fujarce
— A kto ciebie, ty wierzbino, wychował?A kto twoje fujareczki czarował?...— Wychował-ci mnie mój rodzic,Ciemny las,Kędy stoję w chłodnej rosieAż po pas!
Wykarmiła mnie ta ziemia, jak matka;Płakiwała ze mną brzoza, sąsiadka...Czarna rola podawałaChleb i sól,Wykołysał wiatr szumiącyZ łąk i pól.
Latał-ci on miesięcznemi nockami,Nad sennemi wioski naszej chatami...W srebrnej strudze maczał skrzydła,Jako ptak,I roztulał dzikie głogi,Polny mak.
Z starych mogił zbierał skargi i żale...I otrząsał po kalinach korale...I uderzał grzmiącą piersiąW czarny bór,Aż się ozwał siwych dębówGłośny chór!
Tęskność, smutek, łzy sieroce, jak białyTuman z łąki, za nim w ślady leciały...Wiatr gałązki moje gibkie,Całował,Na fujarki je urzekał,Czarował!...