Nie idzie w niebo

Maria Konopnicka (1842–1910)

Poezye w nowym układzie. Tom VI, Przekłady

Nie idzie w niebo kto z miłości ginie,Bo brak tam zmierzchu, co rozkosz osłania,A boska słodycz w niebieskiej dziedzinieMniej słodka ustom, niż miód całowania...

Nie płonie także w piekielnej głębinie,Bo już się spalił płomieniem kochania,A ból i wzgarda, w zwątpienia godzinie,Nad szpon szatana pierś krwawiej rozrania...

Gdzież idą zatem, i jakie katusze,Jakie rozkosze czuć mogą te dusze,Co przeszły mękę i rozkosz miłości?

Niebo i piekło poznały na ziemi,I wieczność moc swą straciła nad niemi,Więc z ciałem giną rozwiane w nicości.