Wy opiewacie myśli

Maria Konopnicka (1842–1910)

Poezye w nowym układzie. Tom VI, Przekłady

Wy opiewacie myśli światowładne czyny?— Ja uczuciu oddaję mój hołd i wawrzyny!Tej iskrze, co najgłębiej w ludzkiej piersi tleje,I świeci tam, gdzie rozpacz zagasza nadzieje.

Wy opiewacie rozum? — Ja serce czczę pieniem!Serce wielkie rozkoszą i wielkie cierpieniem...Wysoko ponad myślą — uczucia jest droga:Rozum odbija światy, lecz serce śni — Boga.

O serce! Ty drabiną jesteś Jakubową,Po której aniołowie niosą życia słowo...Ty kwiat lotosu jesteś, co w głębi kielicha,Z mistycznej rosy bożej nigdy nie wysycha...

Tyś jest tęczą pokoju i przymierza wstęgą,Co przepaść między ziemią a niebem przesięga...Tyś jest gołąb Noego, co nad klęski świata,Z wiecznie świeżą gałązką nadziei ulata!