Oto łódź moja

Maria Konopnicka (1842–1910)

Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom IV

Języków ludzkich słuchałam do syta,Do tchu utraty, do zawrotu głowy.— Oto łódź racja od brzegu odbita...O morze, twojej pożądam dziś mowy!

Niechże mnie teraz twa cisza powitaZapomnianemi w wrzawie świata słowy;Niechaj bezbrzeżnym błękitem nakryta,W głos się twój wsłucham i w płacz twój echowy!

Mówże ty ze mną teraz pacierz staryDzieciństwa mego, porannej mej wiary,Pacierz pól moich, gdzie szumi łan żyta...

Mówże ty ze mną milczeniem zadumyI takim szumem, jak borów mych szumy...— Oto łódź moja od brzegu odbita...