Kto krzywdę płodzi
Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom V
Kto krzywdę płodzi, niech jeszcze ją płodzi,A który płacze, ten jeszcze niech płacze.Noc się przesila i dzień już przychodzi:— Obaczę!
Kto ucisk mnoży, niech jeszcze go mnoży,A który milczy, niech chowa swą ciszę.Rychło się błękit nad światem otworzy —— Usłyszę!
Kto cięży ziemi, niech jeszcze jej cięży,Kto pomsty żąda, niech wstrzyma swą żądzę:Rychło się szala u wagi natęży:— Rozsądzę!