Zachowaj słowo

Maria Konopnicka (1842–1910)

Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom V

Zachowaj słowo cierpliwości moje:— Jam ten, co wilki i jastrzębie poję,A patrzę, jako rwą jagnięta w dwoje...

Ten, co ujmuje ginącym od głodu,A mnoży skarby możnego od roduI przeciw słabym umacnia mur grodu...

Ten, co niziny zatapia wylewem,Co płód niedoszły powala wraz z drzewem,Co groby karmi żywota posiewem...

Jam ten, co patrzy bez błysku i gromuNa znieważony cichego próg domu,Na głowy zwiędłe wśród krzywdy i sromu...

Jam ten, co słońcem ozłaca blask mieczy,Co kłamiącemu moc bożą — nie przeczy...— A niech się uczy ze mnie syn człowieczy!