Sokół (Konopnicka, 1922)

Poczerniało niebo,Poczerniało pole;— A gdzie lecisz, odlatujesz,Siwy mój sokole?

Czy lecisz za góry,Czy za morze sine,Za tem słonkiem, za tem złotem,W weselszą gościnę?

Weselszą gościnęZnajdziesz sobie wszędzie;Lecz za cichą wioską nasząTęskno tobie będzie.

Co spojrzysz za siebie,To serce zasmucisz,Aż się z nową wiosną do nasI do gniazdka wrócisz.