Z naturą pracuj...

Maria Konopnicka (1842–1910)

...Z naturą pracuj, duchu mój,Chcesz-li być gońcemWolności!Do dzieł jej, do jej trudów własny przyłącz znój,Dom swój z niej uczyń, warsztat swój,A nie gospodę, gdziebyś chadzał w gości.Pałaj z różą,Pałaj z słońcem,Z pączkiem rozrywaj więzy przyszłości osłonek,Z skowronkiem leć, jak skowronek,Wschodź na chleb, z ziarnem zagrzebanem w roli,Kuj kryształy z bryłą soli,Błyskawice ciskaj z burzą,Jęcz z ziemią, wichrem bitą, wołającą ciszy,Targaj z rzekami lody,A niechaj czasu pogodyW ogromnym hymnie morza — wieczność głos twój słyszy!Z gór szczytami lodowymiDźwigaj się, wstępuj pod chmury,Z orłem ku słońcu bij pióry,A zaś po skalnem urwisku,W tęcz i w pian błysku,Pędź potokiem z czuba góry,I w dolinach zadumy milcz z kamieniem polnym —A wtedy zostaniesz wol[nym!]