Pamięci J. I. Kraszewskiego (Gawalewicz, 1889)

Uśpionemu w cichym grobie,Stary mistrzu, pokłon tobie!Wieczna sława, cześć!...Braknie kwiatów świeżéj wiosnyW twego zgonu dzień żałosny,By ci wieńce nieść.

SnieżnoŚnieżno, pusto przed oczyma,W świecie zima, w duszach zima,Szron dokoła lśni;Macierz twoja, ziemia całaSmutna, głucha i skostniałaPod całunem śpi.

Nim skowrończe ją hejnałyBędą ze snu rozbudzały.Śnieżna zniknie pleśń.Zanim wiosna ją odsłoni, —Zamiast kwiatów z bratniéj dłoni,Posyłamy pieśń.

A gdy pękną lodów zwały,Gdy przeminie długotrwałyCzas zimowych prób,Kwieciem z twoich łąk barwionych,Liściem z twoich drzew zielonychZasypiemy grób!...