Am Bächle
[114]
Am Bächle.im September 1879
S Bächle schwätzt im Busch verborgaUnd as sait: „Heazbruder, lachAu mit miar, wirf deini SorgaKeackle zuamer rei’ in Bach.
Wött i ällas äschtamiara,
Windla oder Schlotzerbleatz,Glei da’n Appatit verliara,Brüaderle, nôch wär as leatz.
Richt mer au a reacht verheiter
Bour sei’ Güll ins Bettle nei’,
Lauf i denischt luschtig weiter,Wear vom sealbar wieder rei’.
[115] Oder wenn a môl a GearberSeine kirri Kogahäut
In mi hängt und druff der Färber
Nôch sei’ Giftbrüah in me keit,
Sott i dô dahinta bleibaUnd verzürnt in Winkel stauh’,S Bläterle dött zema kleiba
Und koi’ Tröpfle von mer lau’?
Bruadar, laß du deine Sorga,Ischt au heu’t a Reagatag,Scheint doch wieder moanamorgaD Sonna über Busch und Hag.
Älles lôht se überwinda,
Nu’ da Kopf äll oba trait!Glaubs, du weasch in kuzem finda,S Bächle hä der d Wôhret gsait.“