Անձրեւ
Համբոյրն անձրեւին կը թրջէ շափշափՎարդէ գիծն անտես բերանի մը շուրջ.Օ՜հ, աս ի՜նչ գրգանք, օ՜հ, աս ի՜նչ անուրջ,Որ կը տամկանայ, գաղտ ու հապըշտապ,Իմ ծարաւահիւծ, իմ որբեւայրիԻրիկուններուս շուշանին վրայ լուրջ:Անձրեւոտ գիշեր, գըթա՜ծ քահանայ,Թօթուէ՛ սրբենի այդ տեղատարափ,Զերթ մասունքի ջուր, մինչեւ որ լենայ,Մինչեւ որ լենա՛յ բաժակն այս պարապԻմ երազներուս` որ ոսկեմըրափԿեցեր է ցրտոտ մարմարին վըրայ:Օ՜հ, աս ի՜նչ գրգանք, օ՜հ, աս ի՜նչ անուրջԿու տաս դուն ինծի, անձրեւո՜տ գիշեր,Դո՛ւն, բարեբարի, գըթա՜ծ քահանայ,Որ հին Լլկանքին ժողվեցիր փուշեր,Եւ հնչեցուցիր բարբառդ` ոսկի՜ մուրճ`Որ մտքիս նոր նոր դուռեր կը բանայ....