Յիշատակը

Կ. Մկրտիչեանի յիշատակին

Ձմրան ցրտին հովերէն վերջԶըւարթ գարունը ժպտեցաւ.Ընձիւղեցան թուփերն, ու պերճԾաղիկները ծլան կարգաւ.Բայց յիշատակն անոր, աւա՜ղ,Հողին տակը թաղուած մնաց.Լքուած հոգւոյն անունը վաղՄոռացօնքի վիհին գնաց: