Em Dampfbad
Em Dampfbad.
Em Sommer gang e froh ond monterFascht älle Dag an Necker nonter,Ond do wird badet, ond wird gschwomma,Ond nochher ebbes zua sich gnomma.
5So mach e’s, seit e denka ka,
Des tuat mer guat ond schlächt mer a.
Em Wenter, do wird au brav badet,Weil des em Menscha niemols schadet,Em Gegatoil, a Bad em Wenter,
10Des halt e beinoh no fir g’sender;
Mer macht’s oim heit jo so bequemOnd mollich warm ond agenehm.
Z’erscht bad’ e äls ond tua me donka,Ond nochher wird a Schoppa dronka,
15So han e’s Johr ond Daga g’halta,
Ond han me g’sond derbei erhalta. –I han wahrhaftig nex vermißt,Ond au nex anders denkt ond g’wißt.
Wia-n-i amol em „Hecht“ be gsessa
20Ond han en Schwartamaga g’essa,
Duat oiner wisawi sich setzaOnd fangt au mit mer a glei z’schwätza,Daß er a Dampfbad g’nomma hätt’,Ob i des au scho kenna däht?
25Ha noi, sag i (’s isch zwar zom schäma),
I däh gar nia a Dampfbad nemma;Druf secht er, des miaß i probiera,
Des däh mer vierzeah Dag lang schpiera,Des mach oin jong ond g’sond ond schlank,
30Mer werd sei Lebadag nia krank.
Ha no, – denk i, – was soll e saga?I han zwar grad nex extra’s z’klaga,Gottlob, i han grad koi Beschwerda;Jedoch a bisle schlanker werda,
35Des wär nex Domm’s, drom denk e z’mol:
Ha, goscht en’s Dampfbad au amol.
Voll Nasaweisheit ond VerlangaBen also i en’s Dampfbad ganga;I denk, wenn’s nex nutzt, ka’s nex schada
40Des russisch-remisch-irisch Bada.
I will no seha, wia’s nochher mir isch,Ob russisch, remisch oder irisch?
Z’erscht ben en Heißluftraum i ganga,Ond han au bald a z’ schwitza g’fanga;
45Z’erscht schtand e, doch i denk: em Sitza
Do kascht vielleicht no besser schwitza;I sitz uf d’ Bank na, – sapperment! –Was han e me so arg verbrennt!
Ihr liabe Leit, ben i verschrocka!
50Do soll der Deifel na sich hocka!
Wird‘s Michele do mit oim trieba?Denk i bei mir, ond han me g’rieba, –Mer isch doch net von Holz ond Schtroh!An dem Doil iberhaupt ond so!
55Der Wärter kommt und secht: „Zom Schwitza,
Do miaßet Se uf’s Handtuach sitza,
Sonscht deant Se sich jo bees verbrenna,Dia Bänk send elend hoiß do henna!“ –Des secht mer jetzt der guate Ma,
60Jetzt, wo-n-e kaum me sitza ka!
So hock e do, ond schwitz osäglich,’s isch faschtgar nemme guat erträglich,Scho sag e vor me na verschtohla:„Der Deifel soll ’s ganz Dampfbad hola!“
65Jetzt endlich kommt der Wärter rei,
Ond secht: „So, jetzt kommt Nomro zwei!“
Druf hot er me en Dampfraum g’nommaOnd secht, er däh glei wieder komma,Ond hoißt me no uf ’s neie sitza,
70I soll no dapfer weiter schwitza.
Gern hätt’ e zua-n-em g’sagt: „Was gilt’s,Mi fendescht nemma, – i verschmilz!“ –
Der Mensch ka scheint’s, des muaß i saga,Meh wia-n-er selber woiß, vertraga;
75Heit zoig i no en Blick, en schtolza,
Weil i zom Glick be net verschmolza;Heit frog e me no dann ond wann,Wia-n-i des iberschtanda han.
Je meh vo mir isch ’s Wasser g’loffa,
80Je meh hot mi a Durscht betroffa;
A Durscht, – mei Lebdag, i sag’s g’lassa,Han ’s so weit i net komma lassa! –Hätt’ i jetzt ebbes dronka – noHätt ’s gradawegs en Zischer do.
85Doch, was e jetzt erscht muaß berichta, –
(I ka schier nemme weiter dichta!)Wia-n-i so dampfe dua ond kocha,Der Wärter, dieser Schendersknocha,Nemmt der en Schlauch ond schrauft en a,
90Schbritzt mi mit eiskalts Wasser a!! –
O liaber Gott em Hemmel droba,Gibts uf der Welt no so en Kloba!Kennt des oim d’ Menschheit wohl verdenka,Wenn so a Scheisal mer däht henka! –
95Der schbritzt – i gilf, daß Gott erbarm, –
En Schtrahl, so dick, als wia mei Arm!
Mein Zuaschtand kan e net beschreiba,Do laß e liaber ’s Dichta bleiba,Denn welltet Ihr en Eidruck g’wenna,
100Miaßt i ganz anderscht dichta kenna,
– Wia soll i saga – liaber Gott,So wia’s der Schiller kenna hot.
No soviel will e doch no saga:Mir hot’s da Odem grad verschlaga,
105’s isch gwä, wia wenn durch Floisch ond Knocha
Mer wird mit dauset Nodla g’schtocha!I woiß no, i han denkt: o Graus, –Jetzt no en Schnapper. – no isch aus!
Doch, liabe Leit, es kommt no härter
110Des Allmachtsmischtvieh vom a Wärter,
Nemmt der me no, – ’s isch kaum zom saga, –(Er hot me beinoh miaßa draga)Ond schmeißt me, wuppdich, ois, zwoi, drei,Boms, en a Wann’ kalt’s Wasser nei!
115Do han e zappelt drenn ond pruaschtet,
Ond gauzt ond g’schluckt ond g’schpuckt ond g’huaschtet,Ond g’schnattret han e drenn ond g’frora,I han mer g’sagt: jetzt bisch verlora!Der Schendersknecht, der Siach, der kromm,
120Der brengt de om, der brengt de om!
Ond halba he, ’s isch gwiß net g’loga,Hot der me aus em Wasser zoga,Ond legt me na no uf en Schraga,(Es hätt’ me so koi Fuaß meh draga)
125Druf langt er en en Kibel nei,
Ond schmiert me dick mit Schmiersoif ei.
Ja, heilichs, siadichs Donnderwetter!Dui Sauerei wird emmer netter!Fangt der, – i schäm’ me fascht es z’ saga, –
130Ganz regelrecht a mi z’ verschlaga;
Er haut ond schtoßt ond schtupft ond schtemmtOnd hot me en da Bauch nei klemmt! –
Was soll a Mensch jetzt dozua saga!Muaß i uf meine alte Daga
135(I kas jo beinoh gar net fassa)
Mir en da Bauch nei klemma lassa?Ond kriag dobei noch Hieb ond Schteß!Ihr liabe Leit’, was isch au dees?
Gottlob ond Dank, mit Angscht ond Banga
140Isch au dui Qual voriber ganga,
I ka koin Arm ond Fuaß me riehra,
Ond dees – dees hoißet d’ Leit „massiera!“„Massiera“ hoißet dees die Leit!Ob dees net grad zom Hemmel schreit?
145No schtellt er onder d’ Dusch me nonter,
Ond wäscht mer z’letschta d’ Soifa ronter,Druf hot er dergeschtalt me g’rieba,Daß d’ Haut ischt schier am Handtuach blieba;„So!“ sechter, „fertig! Wohl bekomm’s“ –
150I sieh no heit mei G’sicht, mei domm’s!
Wia mir no hot d’ Erlesong g’schlaga,Des isch a G’fiehl g’wä, net zom saga,Em Schädel isch mer’s gwä ganz bemischOnd halba russisch-irisch-remisch. –
155Den, der mer dees empfohla hot,
Den – triff e ’n – schlag’ e halba z’dot!
Gell, vierzeah Dag lang däh mer ’s schpiera,Hot der mer g’sagt, om mi z’ verfiehra? –Recht hot er g’het, der lombich Denger,
160Was, vierzeah Dag lang, – no viel länger
Han i ’s en älle Knocha gschpiert,So hot der Gottliab mi massiert!
Drei Tag lang ben em Bett i g’lega,Ond han me nemme kenna rega,
165Mi wondert’s bloß, des muaß e saga,
Daß gar nex i dervo han traga, –Doch schwätzt vom Dampfbad ois en To,Do werd’ e bloich ond schwitz e scho.
Zom Schluß no ois: vor meiner Alta,
170Han i des älles bei mer b’halta;
Koi Wertle han e g’schnauft derwega,Worom i be em Nescht dren g’lega,Denn erschtens hätt’ se mer ’s bloß g’onnt,Ond zwoitens han e no en Grond:
175Mei Theres nämlich duat gern zerfa,
(Se secht, se häb ’s so en de Nerva) – –Vielleicht däht ’s dofir gar nex schadaDes russisch-remisch-irisch Bada?Drom kriagt se nägschdens, han e denkt,
180A Kart von mir en ’s Dampfbad gschenkt.