Elsa z Brabantu

Inny, ty był, gdym ci ślubiła życie,Ja byłam inna gdyś; wymógł przysięgę,Naszéj jedności duch spoił potęgę,Z przepaską pęka przysięgi spowicie!...W méj piersi czuję serca twego bicie;Mnież chcesz oszukać? wszystkie siły sprzęgę!...Z własnego serca żmiję ci wylęgę,Za noc zwątpienia na mych zórz przedświecie!...Pierwsze ma prawo serce twoje ku mnie,Niż węzły które by je stargać chwytam,By z tobą w jednym dźwięku zlać się dumnie...O! przemów słowo mego wybawienia.Ty duszy mojéj duszo, światło-cienia!Zkąd płyniesz? imię twe!? o! mów! ja pytam!!!