Sonet 271

Ni w noc pogodną gwiazd błądzących mrowie,Ni w falach żagle w których wiatr szeleści,Ni w cichym gaju szaty szmer niewieściej,Ni w gwarnych miastach zbrojni w stal mężowie,Ani o szczęściu upragnione wieści,Ni brzmiący rozgłos co się chwalą zowie,Ani słowika tkliwa pieśń w dąbrowie,Ni o miłości słowa pełne części —Nic już takiego, serca mi zapałemNie krzepi — odkąd tę w niem pochowałem,Co jedna dni mych rozświecała chmury.Dziś, życia ciężkie przykrząc sobie trudy.Chcę śmierci — bym znów tę oglądał, którejObym był nigdy nie oglądał wprzódy! —