Pieśni ofiarne — 10

রবীন্দ্রনাথ ঠাকুর (1861–1941)

Translated by Józef Jankowski

Gdy serce wyschnie, jak pustynne piaski,Przybywaj, Panie, z ulewą Twej łaski.

Gdy życie nudą zasnuje się w pleśni,Przybywaj, Panie, z natchnieniami pieśni.

Kiedy spraw natłok spadnie mętnym rojem,O, Królu Ciszy, przybywaj z pokojem.

Gdy, jako żebrak, to serce się stula,Przybywaj, Królu, w majestacie króla.

Gdy chuć oślepła czycha ze swym sromem,Przybywaj, Święty, ze światłem i gromem!