Կույր հովիվներ

Րաֆֆի (1835–1888)

(Եսայի մարգարեություններից)Ուտելու եկե՜ք, դաշտի գազաններ,Գիշատե՜ք հոտը, անտառի գայլեր,Զի հովիվները հիմար են և կույր,Նոցա շները համըր են և լուռ:Նոքա թմրության քնովն են քնած,Անհոգ շներուն հոտերը հանձնած,Ա՛խ, կույր հովիվներ, տխմար հովիվներ,Անիրավ վարձուց՝ մոլի ծառաներ:Նոքա երգում ենԱյդ միակ երգը`Եկե՜ք, բերենք մենք գինիԵվ ցքիով արբենանք,Վաղն էլ այդպես կըլինի,Ամենն առատ կունենանք: