یکی را ز مردان روشن ضمیر

یکی را ز مردان روشن ضمیرامیر ختن داد طاقی حریر

ز شادی چو گلبرگ خندان شکفتبپوشید و دستش ببوسید و گفت

چه خوبست تشریف شاه ختنوز آن خوبتر خرقهٔ خویشتن

گر آزادهٔ بر زمین خسب و بسمکن بهر قالی زمین بوس کس

امیر ختن جامهٔ از حریربپیری فرستاد روشن ضمیر

بپوشید و بوسید دست و زمینکه بر شاه عالم هزار آفرین