دوکس گرد دیدند و آشوب و جنگ

دوکس گرد دیدند و آشوب و جنگپراکنده نعلین و پرنده سنگ

یکی فتنه دید از طرف بر شکستیکی در میان آمد و سر شکست

کسی خوشتر از خویشتندار نیستکه با خوب و زشت کسش کار نیست

تو را دیده در سر نهادند و گوشدهن جای گفتار و دل جای هوش

مگر بازدانی نشیب از فرازنگوئی که این کوتهست آن دراز