ز خاک آفریدت خداوند پاک
کلیات سعدی — بوستان — باب چهارم
ز خاک آفریدت خداوند پاکپس ای بنده افتادگی کن چو خاک
حریص و جهانسوز و سرکش مباشز خاک آفریدندت آتش مباش
چو گردن کشید آتش هولناکببیچارگی تن بینداخت خاک
چو آن سرفرازی نمود، این کمیاز آن دیو کردند ازین آدمی