در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

بوقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرمبگفتگوی تو خیزم بجستجوی تو باشم

بمجمعی که درآیند شاهدان دو عالمنظر بسوی تو دارم غلام روی تو باشم

بخوابگاه عدم گر هزار سال بخسبمز خواب عاقبت آگه ببوی موی تو باشم

حدیث روضه نگویم گل بهشت نبویمجمال حور نجویم دوان بسوی تو باشم

می بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوانمرا بباده چه حاجت که مست روی تو باشم

هزار بادیه سهلست با وجود تو رفتنو گر خلاف کنم سعدیا بسوی تو باشم