ما همه چشمیم و تو نور ای صنم

ما همه چشمیم و تو نور ای صنمچشم بد از روی تو دور ای صنم

روی مپوشان که بهشتی بودهر که ببیند چو تو حور ای صنم

حور خطا گفتم اگر خواندمتترک ادب رفت و قصور ای صنم

تا بکرم خرده نگیری که منغایبم از ذوق حضور ای صنم

روی تو بر پشت زمین خلق راموجب فتنه‌ست و فتور ای صنم

این همه دلبندی و خوبی تراموضع نازست و غرور ای صنم

سرو بنی خاسته چون قامتتتا ننشینیم صبور ای صنم

این همه طوفان بسرم میروداز جگری همچو تنور ای صنم

سعدی ازین چشمهٔ حیوان که خوردسیر نگردد بمرور ای صنم